Σάββατο, 14 Μαρτίου 2020 10:17

Μαζεύοντας σπαράγγια και οβριές…

Μαζεύοντας σπαράγγια και οβριές…
Εικόνα: ένα ματσάκι οβριές, φωτο Δ.Αγγέλης

maria aggeli

Γράφει η Μαρία Ν. Αγγέλη


Ένας μαχαραγιάς από το Γάγγη
είχε στη μύτη κρεμασμένο ένα σπαράγγι
το κουνούσε, το κουνούσε,
απ’ τον ύπνο κουτουλούσε
και κοιμότανε στις όχθες του Γάγγη.
Γ. Σεφέρης

 

Ένας μαχαραγιάς, δηλαδή άρχοντας, είχε ένα σπαράγγι διαβάζουμε στο λίμερικ του Σεφέρη. Το σπαράγγι θεωρείται ο αριστοκράτης των άγριων λαχανικών. Είναι γνωστό ότι το άγριο σπαράγγι ήταν το αγαπημένο έδεσμα των αρχόντων και των πλουσίων. Και επειδή δεν επαρκούσε να ικανοποιήσει την τεράστια ζήτηση που υπήρχε άρχισε η καλλιέργειά του. Αναφέρεται ότι καλλιεργήθηκε για πρώτη φορά στη Μ. Ασία 2.000 χρόνια πριν από την εποχή των Ρωμαίων. Ήταν γνωστό  στην Αρχαία Αίγυπτο. Σπαράγγια αποτυπώνονται σε τοιχογραφίες στις πυραμίδες …

Σύμφωνα με τον Έλμουτ Μπάουμαν, στο: Η Ελληνική χλωρίδα στο μύθο, στην τέχνη, στη λογοτεχνία, [Εκδόσεις Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσεως, 1993],  το άγριο σπαράγγι το θεωρούσαν διακοσμητικό φυτό και ήταν αφιερωμένο στην Αφροδίτη. Οι Βοιωτοί στόλιζαν τις νύφες στους γάμους με κλαδιά σπαραγγιού. Ήταν σύμβολα γονιμότητας.

Οι Ρωμαίοι θεωρούσαν τα σπαράγγια φαγητό πολυτελείας.

sparaggia

Εικόνα: άγρια σπαράγγια

Σπαράγγια: Πρόκειται για ένα χαμηλό θάμνο που αντί για φύλλα έχει αγκάθια. Οι βλαστοί του βγαίνουν απ’ ευθείας από το χώμα. Ο βλαστός είναι ψηλός, όρθιος, αγέρωχος. Η γεύση του είναι φίνα, ιδιαίτερη. Αυτά τα χαρακτηριστικά δικαιολογούν τον τίτλο του αριστοκράτη.

Οβριές ή αβρωνιές: είναι φυτά αναρριχώμενα, τα φύλλα τους έχουν σχήμα καρδιάς και ο τρυφερός βλαστός  υψώνει το λυγερό ανάστημα κοντά σε θάμνους, συνήθως πουρνάρια και μπλέκεται μ’ αυτούς… Η γεύση του είναι υπόπικρη. Η  οβριά είναι λυγερή αλλά δεν είναι στητή, όρθια. Γέρνει εύκολα. Ίσως γι’ αυτό δεν πήρε τίτλο ευγενίας!

Έχουν στενή συγγενική σχέση μεταξύ τους σπαράγγια και οβριές. Διαφέρουν λίγο στη μορφή και στη γεύση, όπως αναφέραμε.

Τα άγρια σπαράγγια και οι οβριές ήταν και είναι αγαπημένα λαχανικά όχι μόνο για τους άρχοντες, όπως προαναφέραμε, αλλά και για τους απλούς ανθρώπους της επαρχίας. Μόλις  έρχεται η Άνοιξη και ζεσταίνει ο καιρός προβάλλουν αυτοί οι βλαστοί και τότε τρέχουν να τους  μαζέψουν με λαχτάρα. Ταίριαζαν με την απλότητα της λαϊκής μαγειρικής. Ένα μάτσο σπαράγγια κι οβριές, λίγο λαδόξυδο ή λαδολέμονο, αλάτι, πιπέρι και το φαγητό είναι έτοιμο σε ελάχιστο χρόνο. Εξαιρετικό σε γεύση και πολύτιμο σε συστατικά. Συνοδευόταν με χωριάτικο ψωμί, επίσης γευστικό.

Θυμάμαι τέτοια εποχή, Άνοιξη, στα παιδικά μου χρόνια τρέχαμε να μαζέψουμε σπαράγγια και βραές, όπως λέγονται στα χωριά του Ξηρομέρου, από όπου κατάγομαι. Φυτρώνουν σε πλαγιές και λαγκάδια, σε ξερολιθιές και καπνοχώραφα… Οι μεγάλοι μας συμβούλευαν να  κόβουμε το τρυφερό τμήμα, μια πιθαμή περίπου από την κορυφή για να ξαναρίξει το φυτό. Και να προσέχουμε μην πέσουμε στα πουρνάρια. Εμείς παρατηρούσαμε με μεγάλη προσοχή για να εντοπίσουμε τα φυτά. Και τσακ κόβαμε το βλαστό.

Ήταν το αγαπημένο απλό φαγάκι της μάνας μου. Γι’ αυτό το πιάτο άφηνε ακόμα και το κρέας! Μας παρότρυνε να το τρώμε και εμείς γιατί «είναι δυναμωτικό και καθαρίζει το αίμα μας! Είναι φάρμακο παιδάκι μου…». Έτσι απλά δήλωνε τη διατροφική αξία τους η μάνα. Μου άρεσε να μαζεύω ένα καλό μάτσο, μια μεγάλη χεριά, για να τη δώσω σε κείνη. Τότε, η αλήθεια είναι, εμένα δε μου άρεσε η υπόπικρη  γεύση τους. Αργότερα εκτίμησα τη γευστική και τη διατροφική αξία τους. Είναι οι θησαυροί της ελληνικής γης που μας προσφέρουν τα ευεργετικά συστατικά τους…

Μαγειρεύονται γρήγορα και απλά: σε μια κατσαρόλα βράζουμε νερό στο οποίο έχουμε ρίξει αλάτι. Όταν βράσει βάζουμε τα πλυμένα βλαστάρια και τα αφήνουμε για βράσιμο μόνο μερικά λεπτά. Λιώνουν αν τα αφήσουμε περισσότερο. Τα σερβίρουμε με λάδι και ξύδι ή λεμόνι, κατά προτίμηση. Το ζουμί που περισσεύει  μπορούμε να το πιούμε χλιαρό με την προσθήκη πάλι λεμονιού ή ξυδιού. Είναι εξαιρετικό και ευεργετικό.

Αν έχουμε μαζέψει αρκετά, μπορούμε να κάνουμε και ομελέτα με τα σπαράγγια. Τηγανίζουμε πρώτα ελαφρά τα βλαστάρια και μετά χτυπάμε δυο φρέσκα αυγά και τα ρίχνουμε πάνω στα σπαράγγια προσθέτοντας λίγο αλάτι  και πιπέρι.

Τώρα, που δεν ζούμε πια στο χωριό, δε μπορούμε να μαζέψουμε σπαράγγια και οβριές. Τα προμηθεύομαι από τη λαϊκή σε μικρά ματσάκια, λίγο τσιμπημένα στην τιμή. Και είναι κατανοητό γιατί δε μαζεύονται εύκολα…

Υπάρχουν βέβαια στην αγορά και τα καλλιεργημένα σπαράγγια τα οποία εξασφαλίζουν ένα καλό εισόδημα στους καλλιεργητές. Σπάνια αγοράζω, γιατί ενώ υπερέχουν σε πάχος υστερούν πολύ σε γεύση. Δεν συγκρίνονται με τα άγρια και μάλιστα εκείνα του χωριού μου…

Θεωρώ τυχερούς τους ανθρώπους που μπορούν να μαζέψουν άγρια χόρτα και κυρίως σπαράγγια και οβριές.

[Βλέπετε: ΜΑΡΙΑ Ν. ΑΓΓΕΛΗ, «Πάμε για λάχανα; Λαχανάδες, λαχανούδες και άγρια λάχανα…», http://xiromeronews.blogspot.com ]

Είναι ωραίο να προγραμματίσουμε μια εκδρομή στο χωριό για να απολαύσουμε τη φύση και να μαζέψουμε οι ίδιοι αυτά τα γευστικά και πολύ χρήσιμα βλαστάρια.

Κλείνω με τους στίχους:

Η σπαραγγιά

[…]Γύρισε μόνη στού χωριού τα χώματα μετά πενήντα χρόνια.
Βρήκε χαλάσματα, φαντάσματα..
Οι συγγενείς απόλιγοι, χέρσα χωράφια.
Οβριές στους όχτους και σπαράγγια,
ανθισμένες καυκαλήθρες, μαργαρίτες, παπαρούνες,
η γη μονάχα
αρχές Απρίλη έστρωσε πάλι
  ωραίο χαλί.

Γιώτα Αργυροπούλου

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 09 Σεπτεμβρίου 2020 11:25

Τελευταία άρθρα

  • Prev
Το Κρυφό Διαμάντι της Ευρυτανίας: Το Παραδοσιακό Παντοπωλείο της Γκόλφως Η Γκόλφω και το παραδοσιακό παντοπωλείο στο χωριό Φουρνά στην Ευρυτανία αποτελούν ένα μοναδικό κομμάτι της τοπικής ...
10 Ιουνίου 2023
Αγίου Πνεύματος,  1979 .Βρισκόμαστε στην πόλη του Μεσολογγίου κατά το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος και παρακολουθούμε δρώμενα του πανηγυριού του Αη Συμιού, που διοργανώνεται την ίδια περίοδο ...
05 Ιουνίου 2023
Του Λίνου Υφαντή, Ο Οζερός ήταν μια “αβάφτιστη” μικρή λίμνη, η οποία στην αρχαιότητα κατά πάσα πιθανότητα επικαλύπτονταν από τη Λίμνη “Αμβρακία”. Παρόλα αυτά το όνομα της ίσως αποτελεί χρονόσημο ...
05 Ιουνίου 2023
Συνεφιασμένος σήμερα ο ουρανός αλλά πάντα μαγικό το τοπίο γύρω απο την τεχνητή λίμνη Στράτου. Το παρουσιάζει με βίντεο και φωτογραφίες ο Βασίλης Γαλατάς.    Η Λίμνη Στράτου είναι τεχνητή ...
04 Ιουνίου 2023
Το παραδοσιακό καρβέλι συνεχίζουν, λίγοι ακόμη, να φτιάχνουν στον ξυλόφουρνο στο Στενό Παλαίρου. Στο γραφικό χωριό τρεις κυρίες συνεχίζουν την παράδοση και ετοιμάζουν σπιτικό χωριάτικο ψωμί. ...
03 Ιουνίου 2023
Μέσα στις μαγευτικές αλυκές Μεσολογγίου δεσπόζει ένα ξωκλήσι.Στη θέση παλαιότερης παλαιοχριστιανικής εκκλησίας χτίστηκε το 1804 η τωρινή εκκλησία της Παναγιάς της Φοινικιάς,αγαπημένος τόπος ...
03 Ιουνίου 2023
Το ανανεωμένο έμβλημα του Δήμου Αγρινίου. «Το χαλκούν σήμα της πόλεως», το οποίο κατασκευάστηκε στην Αθήνα και μεταφέρθηκε με το πρακτορείο Μαραβέγια από την πρωτεύουσα για να τοποθετηθεί «είς την ...
01 Ιουνίου 2023
Αν και την πρωτοκαθεδρία στα κρυμμένα νησιά-διαμάντια την έχει δικαιωματικά το Αιγαίο, η αλήθεια είναι πως και το Ιόνιο δεν μένει καθόλου πίσω. Και μάλιστα, τα κρυμμένα μικρά νησιά του Ιονίου ...
28 Μαϊος 2023
H Aιτωλοακαρνανία τα έχει όλα. Βουνά, ποτάμια, λίμνες, δάση…Μαγικά είναι τα τοπία της και οι διαδρομές της. Μια από αυτές παρουσιάζει ο Βασίλης Γαλατάς με τις φωτογραφίες του. Ένα «οδοιπορικό» ...
28 Μαϊος 2023
Φτελιά, Αγία τριάδα, Προφήτης Ηλίας πρώην Πλακωτή, Λάλα λάκα Tέσσερις οικισμοί από την κοινότητα Ανοιξιάτικου του Δήμου Αμφιλοχίας που μέσα από το παρακάτω βίντεο μπορείτε να παρατηρήσετε την ομορφιά ...
28 Μαϊος 2023
Του Λϊνου Υφαντή, Αρχές της δεκαετίας του ’70 αποπερατώθηκε το Δημαρχέιο Αγρίνιου. Το μόνο που υπολείπονταν σε σχέση με τη σημερινή του μορφή ήταν να μπει το σήμα της πάλης του Ηρακλή με τον ...
27 Μαϊος 2023
Ήταν ο κεντρικός σταθμός από το 1890 που ξεκίνησε,της γραμμής Κρυονέρι - Αγρίνιο, έως το 1970 που έκλεισε η εταιρεία σιδηροδρόμων δυτικής Ελλάδας ,80 χρόνια λειτουργίας, μεταφοράς εμπορευμάτων και ...
26 Μαϊος 2023